خانم جوانی توی سالن فرودگاه منتظر نوبت پروازش بود اما به دلیل تاخیر مجبور بود منتظر بمونه. به همین دلیل کلوچه ای خرید و کتابی رو باز کرد و روی یکی از صندلی های سالن منتظر نشست . کنارش یه مرد غریبه نشسته بود کلوچه روی صندلی کناریش گذاشته بود . زن یه تیکه از کلوچه رو کند و شروع کرد به خوندن کتاب. بعد دید مرد کناریش دستشو دراز کرد و یه تیکه از کلوچه ی اون رو برداشت  و خورد . زن خیلی عصبانی شد و به خودش گفت" آدم باید چقدر پُر رو باشه ؟؟، به چه حقی به خودش اجازه می ده بی اجازه از کلوچه ی من برداره . اگه امروز از دنده چپ بلند شده بود بهش حالی می کردم " بعد یه تیکه دیگه از کلوچه رو خورد  مرد هم یه تیکه دیگه از اون برداشت . هر بار که زن یه تیکه برمی داشت مرد هم یه تیکه از کلوچه می خورد . تا رسید به تیکه آخر زن به خودش گفت بذار ببینم این آدم پر رو چیکار می کنه . مرد تیکه آخر را برداشت و اون رو دو قسمت کرد و یه تیکه رو با لبخند به اون داد و تیکه دیگه رو خودش خورد . این کار مرد ، زن رو به شدت عصبانی کرد و از صندلی بلند شد و رفت . دیگه نمی تونست وجود این طور آدم از خودمتشکر پررویی رو تحمل کنه . وقتی بر روی صندلی هواپیما نشست خواست تا عینکش را از کیفش بیرون بیاره ، در کمال تعجب دید که کلوچه ای که خریده بوده در داخل کیفش است و کلوچه ی روی صندلی سالن انتظار متعلق به مرد کناری بوده . خیلی از خودش خجالت کشید .متوجه شد کاری که تمام مدت لج او را در می آورده و عصبانیش می کرده در واقع از آن خودش بوده . اما آن مرد نه تنها عصبانی نشده بود بلکه با مهربانی کلوچه را با او تقسیم کرده بود.

؟!

وقتی این داستان رو خوندم واسم خیلی جالب بود اولش کلی جا خوردم بعد فکر کردم این داستان چی می خواسته بهم بگه و این بود که جواب سوالم رو گرفتم : به خودم نگاه کردم این اتفاق به کرّات برام اتفاق افتاده بود و هنوز هم می افته .