بانوان شطرنجی

او تنها اميد زندگيست

خدايا
ذهنم پريشان است،
قلبم بي قرار است،
افكارم شوريده اند و درمانده ام
پس رشته زندگي ام را
به دست هاي امن تو مي سپارم
آنگاه توفان مي خوابد
و آرامش تو ،حكفرما مي شود .

خداي من
پاكم كن
تا تو را با انجام كارهايي كه به من سپرده اي ،
ستايش كنم .
مبادا كه در خدمت گزاري تو
نا شكيبا و دلخسته شوم .
اين ، راه آرامشي ست كه بالاتر از درك آدمي است .

خدايا
بيا و در قلب و ذهن من ساكن شو
تا وسعت يابند و تمامي آفرينش را در بر گيرند .
تا من و برادرم از هم جدا نباشيم .
چرا كه ما هم جزئي از كل هستيم .
چنان پاكم كن تا هستي ام را

سراسر وقف تو و خلقت كنم كه اسير رنج و پشيماني است .

معبود من
ضعيف و در هم شكسته ام،
گرانبار و تنها .
تو درياي رحمت و مهري .
گناهان من عظيم است،

اما رحمت و بخشايش تو بس عظيم تر از گناهان من .
به رحمت تو پناه مي آورم .
مرا پاك گردان
تا هنگام قضاوت ديگران
رحيم باشم
رحمت تو همه چيز را زيبا مي كند ، حتي من و برادرم را
هنگامي كه مي لغزم .

+نوشته شده در پنجشنبه 5 مهر1386ساعت10:35توسط شكوفه.ا |